Wednesday, August 01, 2007

Ο Γ. το φίδι, ο βοσκός και ο Rex...

Προχωρούσε σκυφτός. Ένας χωμάτινος στριφογυριστός δρόμος εκτείνονταν μπροστά του. Ο ήλιος ήταν στο ψηλότερο σημείο της τροχιάς του και το πύρινο μάτι του τον κοίταζε αλύπητα. Η σκόνη και ο ιδρώτας του ενώνονταν στο πρόσωπό του σχηματίζοντας βρώμικες χάντρες που κυλούσαν από κάθε γωνία του προσώπου του και πέφτανε στο δρόμο. Το στόμα του είχε στεγνώσει εντελώς και μύριζε άσχημα.
Παρόλα αυτά, συνέχιζε με επιμονή να προχωράει. Ένα σακίδιο στον ώμο του, όλα του τα υπάρχοντα. Αυτό και τα λιγοστά ρούχα που φορούσε... Τα σανδάλια του είχαν φθαρεί από το περπάτημα. Τα λουράκια τους ήταν έτοιμα να σπάσουν. Μα προχωρούσε. Ο δρόμος εκτίνονταν φιδωτός μέχρι εκεί που μπορεί να δει το μάτι. Δίπλα και από τις δυο πλευρές του, λιγοστά στάχια χρύσιζαν, και χώμα άγονο και παρατημένο από παλιά... ίσως κι από πάντα, σχημάτιζαν μια ιδιότυπη έρημο... Σκασμένο χώμα... θύμιζε τη ζωή του. Άγονη και σκασμένη. Γι' αυτό και πήρε τους δρόμους.
Τα "πλήγματα της ζωής" τα είχε μάθει από μικρός. Κάθε τόσο τον επισκέπτονταν με αναίδεια και τον χαστούκιζαν στο πρόσωπο... Φτώχεια, θάνατοι, εξευτελισμοί, ανέχεια... Μέχρι που τους τελευταίους μήνες, ήρθαν τόσα απανωτά χαστούκια που είπε να σταματήσει να ανέχεται την ανέχεια και να πάει όσο πιο μακριά γινόταν από όλους και όλα. Μέτρησε τα λιγοστά του χρήματα, πήρε ένα εισιτήριο για όσο πιο μακριά γινόταν, γέμισε το σακίδιό του με όλη του την περιουσία, ή μάλλον δεν το γέμισε... μέχρι τη μέση του σακιδίου έφτασε η περιουσία του να γεμίσει... και ξεκίνησε να περπατάει από εκεί που τον άφησε πρώτα το καράβι και μετά ένας ντόπιος που τον λυπήθηκε να κάνει ωτοστόπ στις ερημιές και είπε να τον βάλει στ' αμάξι...
Τώρα περπατάει. Περπατάει και προσπαθεί να αδειάσει το κεφάλι του από το θυμό και την αυτολύπηση... Αυτό το φίδι που τρώει την ουρά του σε φαύλο κύκλο... Αυτολύπηση - θυμός - αυτολύπηση... γιατί το μόνο που έκανε ως τώρα ήταν να λυπάται... τον εαυτό του... και μετά να θυμώνει... με τον εαυτό του... που τον λυπάται απλώς και τίποτα δεν κάνει γι' αυτό...
Προχωράει... πηγαίνει... Αποφάσισε να συνεχίσει να πηγαίνει μέχρι όπου τον φτάσουν οι δυνάμεις του. Μέχρι να τελειώσουν όλα του τα αποθέματα έμψυχα και άψυχα, θα πηγαίνει. Και αφού φτάσει στο τέλος τον δυνατοτήτων του θα μετρηθεί με τον εαυτό του, για πρώτη φορά χωρίς να αυτόοικτίρεται. Θα γυρίσει και θα του πει: Ως εδώ φτάνω φιλαράκο. Και είμαι περήφανος. Και είμαι έτοιμος.
.
.
.
.
.
.
Rex.. έλα εδώ! Μα πού πάει πάλι το κωλόσκυλο. Rex! Εδώ αγόρι μου! Τι είναι? Τι βρήκες?...
Αμάν! Όλο μπελάδες είσαι ρε κωλόσκυλο... Άσε το πτώμα όπως είναι και πάμε να φύγουμε... Θα μπλέξουμε... Βρωμάει κι όλας η μαλακία... Πάμε, πρέπει να σε κάνω και μπάνιο τώρα μαλακισμένο σκυλί... Κοίτα τον μαλάκα... Με το χαμόγελο στα χείλη πήγε... Ποιος ξέρει τι ναρκωτικά ήπιε πριν πεθάνει ο σκατοπρεζάκιας... Γαμημένοι τουρίστες... Πιο πολύ μπελάδες είναι παρά κέρδος...
.
.
.
.
.
Ο Γ. ήταν νεκρός... Τα βρήκε με τον εαυτό του. Το φίδι άφησε την ουρά από το στόμα του και συνέχισε την πορεία του... Ο Γ. κάπου είναι τώρα και δεν τρώει ούτε μοιράζει χαστούκια... Και ο μαλάκας με το σκύλο... δεν ξέρω που είναι. Αλλά αν μπορούσα να γράψω το σενάριο του θανάτου του, θα ήταν σύντομο, εξευτελιστικό και διατροφικά εξωτικό για τον Rex...





ΥΓ... Οι δύο τύποι που μπήκαν στο blog μου από search στο google "πλαστικές κωλοτρυπίδες" ο ένας και" καζίνο ΜΑΙ γαμήσια " ο άλλος... είναι απλά θεοί... δοξάστε τους... και δοξάστε και αυτό το ήδη ένδοξο blog μιας που τα search αυτά παραπέμπουν και εδώ... μα να κάνεις ορθογραφικό στο με? και να το γράψεις μαι? έλεος... για να μη μιλήσω για πλαστικές κωλοτρυπίδες... τέσπα...

14 Comments:

Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Κι εγώ τους λατρεύω αυτούς τους τύπους. Έχεις σκεφτεί ποτέ πώς να είναι το πρόσωπό τους;

καζίνο μαι γαμήσια...

1/8/07 13:44  
Blogger it is said...

ναι... νομίζω πως είναι εντελώς λούμπεν πρόσωπα... ημιεξελιγμένοι... ατελώς εξελιγμένοι... κάτι τέτοιο... :) hello btw...

1/8/07 13:45  
Blogger Loth said...

ΑΝ ΗΤΑΝ ΑΓΓΛΙΚΟ MY ΓΑΜΙΣΙΑ ΔΗΛΑΔΗΗΗΗ??ΟΧΙ ΠΑΛΙ ΟΧΙ Ε?
ΠΦΦΦΦΦΦΦΦ
ΛΟΙΠΟΝ ΕΓΩ ΕΧΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΟ ΓΑΜΟΦΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΩ..ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ??
ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ

1/8/07 13:47  
Blogger Lee said...

Παντως με τις πλαστικες κωλοτρυπιδες θα λυθει και το προβλημα που προεκυψε με την thrills! :)

1/8/07 15:55  
Blogger το φτυαράτσι said...

Εννοείται πως αν έκανες το τέλος αυτού του τύπου με τον σκύλο θα έπρεπε να ήταν ταπεινωτικό.Γιατί ό,τι και να ήταν,ήταν μια ψυχή που χάθηκε!Κουλό μας μήνα!!!

1/8/07 16:07  
Blogger thrills said...

καlee του lee, δεν έχω πρόβλημα με πλαστικές κωλοτρυπίδες. πρόκειται για φανερή διαστροφή και ΟΧΙ ταμπού (είμαι 99,99% σίγουρη ότι το'χω αυτή τη φορά :)

όσο για σένε it is, πως γίνεται σχεδόν πάντα το ΥΓ να γαμεί το κείμενο (ή και vα το εξυψώνει,tsss)

:p

1/8/07 18:51  
Blogger Lee said...

thrill μου, αφου εχει ταμπου με την αληθινη λοτρυπιδακω, με την πλαστικη θα λυσει το προβλημα του. Καλημέρες :)

2/8/07 09:23  
Blogger thrills said...

...άρα πρόκειται για ταμπού? φτου! και νόμιζα ότι το,χα αυτή τη φορά

καλημέρες καlee του lee :)))))

2/8/07 09:58  
Anonymous vertheros said...

giati na lene REX to skuli? krima. Allwste ean einai skuli boskou 8a eperepe na to lene ntabeli!kai pali krima.

2/8/07 15:23  
Anonymous lifewhispers said...

εχω να πω οτι τα σχολια της thrills ειναι τρομερα στοχευμενα (και ανφερομαι και στο προηγουμενο ποστ).Αφενος ανακαλυψα οτι ο ιτ ιζ εχει αυτο το ταμπου (χεχεχε) και αφετερου οτι το ΥΓ του ειναι παντα ολα τα λεφτα!!
Ε,ιτ ιζ,δεν μπορω να καταλαβω γιατι αναρωτιεσαι με αυτα τα search. αντε για το καζινο μαι γαμησια παιε στο διαολο για τις τρυπες ομως τι απορεις?
αι ντοντ γκετ ιτ!
:)

2/8/07 15:29  
Blogger thrills said...

η thrills σας ευχαριστεί ψίθυροι ζωής. είναι που το θέμα πλαστική κωλοτρυπίδα/ταμπού στον έρωτα αποτέλεσε θέμα της διπλωματικής μου, καταλάβατε? γι'αυτό και είμαι εντελώς εύστοχη στα σχόλια μου :)

στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω και τον αγαπητό it is, το εξαιρετικό κείμενο του οποίου στάθηκε αφορμή για επικοδομητική ανταλλαγή απόψεων/στάσεων/θέσεων.

(πάω για τα χάπια μου τώρα)

2/8/07 15:42  
Blogger it is said...

loth... μίλησα με το φίδι... αρνήθηκε... πρέπει να χρησιμοποιήσεις βία... over... :p


lee... τέτοιου είδους προβλήματα είναι άλυτα...


φτυαράτσι γεια θου! ναι... και όχι μόνο...


thrills... έχω θέμα με τα ΥΓ... συνήθως τα βάζω για να γίνει κατανοητό πως δεν παίρνω τον εαυτό μου πιο σοβαρά απ'όσο πρέπει... αν και γενικώς αυτοπαίρνομαι... (χουχουχου... :S)


lee... ναι, δεν έχω πρόβλημα να κρατάω μια πλαστική κωλοτρυπίδα στο χέρι μου και να τη δαχτυλίζει η thrills ή κι εσύ αν το θες...



verth... δεν το έχω με τα ονόματα... :( έλειψη φαντασίας σόρρυ...



lifewhispers... για τις κωλοτρυπίδες δεν αναρωτιέμαι... το πλαστικές με κόλλησε... και όχι που παραπέμπει εδώ... που το έβαλε κάποιος στη μαχανή αναζήτησης... επίσης έχω να πω πως πολύ σας τρώει το δαχτυλάκι σας... έλεος δηλαδή... αχαχαχαχα


thrills... ευχαριστώ μανταμίτσα μου! αχαχαχα καλοκατάποτα τα χάπια και καλούς δαχτυλισμούς να έχουμε και σήμερις :p

2/8/07 16:39  
Blogger thrills said...

...οπότε η νέα συνάντηση εξελίσσεται ως εξής: βρισκόμαστε εγώ, εσύ, η καlee σου lee και η lifewhispers. προσπαθώ να σου βάλω δαχτυλάκι, μου το κόβεις σύριζα, με κλάνεις στη μάπα κατεπιλογήν, η καlee σου lee προσπαθεί να διευθετήσει το θέμα, η lifewhispers επιδοκιμάζει και καταλήγουμε εγώ και η καlee σου lee να κωλοδαχτυλώνουμε μια πλαστική κωλοτρυπίδα που μας προσφέρεις σε προσπάθεια ανακωχής, αφού έχω πάρει τα χάπια μου πρώτα.

interesting....

2/8/07 16:51  
Blogger it is said...

ok... I bow....
respect!

Τα είπες όλα... απλά... αχαχαχχαχαχαχα έγραψες!...


χτυπιέμαι πάνω στο γραφείο... αχαχαχχαχαχαχα

γαμώ! είσαι άξια σχολιάστρια του blog αυτού... αυτό μόνο τέλος! :p (πόσο πιπίλα έγινε αυτή η φάρσα θεέ μου...)

2/8/07 16:53  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker