Friday, March 02, 2007

Σίχαμα...

Μαυρίζεις τα αιώνια σκοτάδια, σβήνεις, σκίζεις, καις, φτύνεις, πατάς με λύσσα, καταστρέφεις, ουρλιάζεις, πονάς... σπασμοί διαπερνάν το κορμί σου που λιώνει, το μυαλό σου καταρρέει κάτω από το βάρος της ανούσιας, άχρηστης ύπαρξής σου, για να σχηματιστεί ξανά σαν ένα κουβάρι από μαύρες κλωστές, εβένινες, τραχιές όμως, που μόνο το άγγιγμά τους σου πληγώνει τα μέλη, αίμα τρέχει από τα μάτια σου και στάζει στο πάτωμα, ανήμπορος κοιτάς και λυπάσαι τον εαυτό σου, ανήμπορος έγινες μόνος σου, εσύ φταις, εσύ και μόνο, φωνάζεις στον εαυτό σου, είναι το παιχνίδι σου το ενοχικό, που παίζεις κάθε φορά που τα κάνεις σκατά και φταις μόνο εσύ και φωνάζεις σε σένα, μα δεν εννοείς τίποτα, όλα τα κάνεις για τα μάτια του κόσμου και μόνος στον κόσμο εσύ θεατής, της ζωής σου της άχρηστης μύστης και θεός μαζί, να σε βλέπεις να σέρνεσαι και να ουρλιάζεις πόσο άχρηστος είσαι και πόσο δεν έχεις κάνει τίποτα, μηδενίζοντας όλα και μην αναγνωρίζοντας το παραμικρό, συνεχίζεις να ακρωτηριάζεσαι με τη σκέψη σου και όλα ένα θέατρο που παίζεις μόνος σου, για σένα, για να έχεις δικαιολογία πως τάχα έχεις συνείδηση και ξέρεις το πρόβλημα και τάχα αύριο θα είσαι άλλος άνθρωπος και το αύριο έρχεται και είσαι ο ίδιος, μόνο λίγο λιγότερος, λίγο χειρότερος, λίγο πιο άθλιος και μισητός από τον ίδιο σου τον εαυτό, σιχαίνεσαι να σε δεις στον καθρέφτη, σιχαίνεσαι την επαφή με τους άλλους, νοιώθεις πως βλέπουν μέσα σου και ξέρουν, ξέρουν το πόσο σκατένιος είσαι και πόσο αδύναμος και γλοιώδης, ανήμπορος, ανήμπορος, ανήμπορος, σέρνεσαι και απολογείσαι, απολογείσαι για το ποιος είσαι, για το πόσο λίγος και ανεπαρκής, για το αδύνατο του να ελέγξεις πράγματα που ξέρεις και έχεις αντιμετωπίσει στο παρελθόν, οι αιώνιοι δράκοι που σε κυνηγάνε, οι ερινύες που σε ακολουθούν παντού, ενοχές από τα βάθη του χρόνου, εφιάλτες, έρεβος υγρό που σε τυλίγει και όλο πέφτεις, μέχρι να φτάσεις στον πάτο, μα πάτος δεν υπάρχει, ακόμη και να υπήρχε θα έσκαβες τον πάτο για να πέσεις ακόμη πιο βαθειά, συνεχίζοντας να οικτίρεις τον εαυτό σου στη καθοδική του πορεία προς το πουθενά, ολοένα με αυξανόμενη ένταση, επιζητώντας και από τους άλλους τον οίκτο, θλιβερός και μίζερος και βάρος στους πάντες, σαν ένα υπερτροφικό αδηφάγο και ακόρεστο βρέφος με μόνο ανάγκες, μόνο απόβλητα, μόνο κλάματα και τσιρίδες, με νύχια μακριά και τεράστιο στόμα, τραβάς τους πάντες πίσω και τρως τα πάντα μέχρι να μη μείνει τίποτα και να μεταφερθείς παντού, καρκίνος συνεχώς επεκτεινόμενος, εις βάρος υγειών οργανισμών και συστημάτων.
Αν δε σταματήσεις είσαι νεκρός. Εγώ θα σε σκοτώσω. Σου τ'ορκίζομαι.

16 Comments:

Blogger Loth said...

ΝΟΜΙΖΩ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΣΥΖΗΤΗΘΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ...

ΚΑΤΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙ..ΑΝ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΙ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΟΝ ''ΠΑΤΟ''ΓΙΑ ΚΑΙΡΟ ΛΟΓΩ ΜΙΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.!

2/3/07 11:41  
Blogger it is said...

Ναι... μαυριλες που ήθελα να ξεράσω για να μη με χαλάνε ήταν το ποστ...
τίποτα το ιδιαιτερο... για τον πούτσο γενικώς...
τέσπα... καλημέρες ρε :)

2/3/07 12:01  
Blogger Lee said...

Επειδη δεν εχουμε παντα την νηφαλιοτητα και την αντικειμενικοτητα να αναλυουμε τον εαυτο μας και τις πραξεις μας, θεωρω φυσιολογικο να κανουμε τετοιες σκεψεις.
Και εγω τις εχω κανει. Μετα κοιταω στα ματια τους φιλους μου και παιρνω τις απαντησεις που χρειάζομαι :)

2/3/07 12:08  
Blogger it is said...

:D
Βασικά γενικώς δεν έχω να πω πολλά γι'αυτό το ποστ...
Οπότε το βουλώνω... Μιλήστε εσείς αν θέλετε :)

2/3/07 12:13  
Blogger Crazy Chef said...

ελα τα μαυρα για πλυσιμο σιγα σιγα...

2/3/07 12:33  
Blogger M13 said...

file pairneis arista 10.

egrapses.

an kai tha protimousa na teleiwne etsi:
καρκίνος συνεχώς επεκτεινόμενος, εις βάρος υγειών οργανισμών και συστημάτων, kai
αν δε σταματήσεις είσαι νεκρός, γιατί εγώ θα σε σκοτώσω.



Σου τ'ορκίζομαι.

[dld na min eixes balei kamia teleia, pera apo to telos :)]

2/3/07 12:44  
Anonymous vertheros said...

7 τελειες. Μοναχα στην αρχη και στο τελος! Ελεος. Μας αφησες χωρις ανασα, και η ζωη οταν παιρνεις μια ανασα και τη βλεπεις πιο χαλαρα βελτιωνεται.
Ευχομαι να εισαι καλυτερα τωρα.

2/3/07 18:12  
Blogger deadend mind said...

το διάβασα δυο φορές απανωτά. δεν πρόσεξα καν ότι ήταν μια πρόταση. απο τα πράγματα που μου έχουν μιλήσει πιο πολύ, απ' ότι έχεις γράψει. τα είπες εσύ ήδη όλα για το θέμα. μου άρεσε που μέχρι το τέλος ήσουν συνεπής στο συναίσθημα. κανένας επίλογος δεν θα ταίριαζε περισσότερο. ιδίως όσο προχωρούσε το κείμενο, μου φάνηκε ότι ξεπέρασες την αρχική ανάγκη για εξωρραισμό και αφέθηκες τελείως στην αλήθεια της μαύρης τρύπας.μπράβο σου που γράφεις έτσι..
φιλιά.

3/3/07 21:27  
Blogger Αστάρτη said...

Δεν θα σχολιάσω τπτ πάνω στο ποστ.
Μπήκα να πώ πόσο πολύ μ'άρεσε.
Αν και πολύ "μαύρο" για τα δικά μου δεδομένα, πολύ καλό!
Κ ήρθε σε περίεργη ώρα.
Πολλές "συμπτώσεις" μερικές φορές!
Καληνύχτα

4/3/07 23:14  
Blogger it is said...

Καλημέρες...
Όπως είπα και στο προηγούμενο σχόλιό μου, δε θέλω να πω τίποτα άλλο για το ποστ αυτό...
Δεν το κάνω γιατί είμαι σταρούκλα (που είμαι δλδ) αλλά γιατί δε μου αρέσει μία το κείμενο...
Πάμε γι'άλλα :)

Καλημερούδια :D

5/3/07 08:51  
Blogger chaplin said...

Πέταξες τα μαύρα? Καλώς! Βάλε τα μωβ. Σειρά έχουν τα μπλε, κυπαρισσί, καφέ μέχρι σιγά σιγά να φτάσεις στο μπεζουλί, ζαχαρί, σαμπανί, εκρού του νεκρού, λευκό.
Σφίχτηκα ρε βλάκα...

5/3/07 16:45  
Blogger deadend mind said...

ok. :-)

5/3/07 20:31  
Blogger Loth said...

ΓΡΑΨΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΝΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

ΣΙΧΑΜΑ!
:))

6/3/07 10:21  
Blogger it is said...

Νομίζεις πως δε θέλω? Δεν έχω έμπνευση... Έχω κάνει χτες τρεις προσπάθειες και τις έσβησα και τις τρεις... :S
Writer's block... σκατά :(

6/3/07 11:50  
Blogger Crazy Chef said...

γραψε για το μπλοκάρισμα στο μπλογκάρισμα )))

καλημερα

6/3/07 12:29  
Blogger M13 said...

grapse gia tote pou me gnwrises :)

6/3/07 14:55  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker