Friday, February 23, 2007

Περπατήματα...

Βιάζεις και βιάζεσαι καθημερινά. Εκεί όπου σε παίρνει ποδοπατάς και φεύγεις. Δε γυρνάς να κοιτάξεις πίσω σου τη ζημιά που έκανες. Δεν το σκέφτεσαι καν. Δεν καταλαβαίνεις πως κάνεις κάτι κακό, δεν έχεις τύψεις.
Όταν αντίστοιχα παθαίνεις τα ίδια, όλοι είναι κακοί και σου φταίνε. Μα γιατί δε μιλάει κανείς? αναρωτιέσαι... Γιατί κανείς δεν παίρνει το μέρος μου, κανείς δεν καταγγέλει το κακό που μου κάνουν, κανείς δε νοιάζεται να με κοιτάξει τώρα που κάτω κείτομαι ποδοπατημένος?
Σηκώνεσαι και προχωράς. Και βλέπεις πάλι να σε παίρνει. Μπορείς να κάνεις ένα βηματάκι αριστερά ή δεξιά και ν'αποφύγεις, μα δεν. Πας ίσια κατά πάνω κι αν τύχει και δεν έρθει το βήμα σου σωστά, την τελευταία τη στιγμή τ'αλλάζεις. Ποδοπατάς αυτό που μπορείς κι ανέμελα συνεχίζεις. Χαμόγελο στα χείλη σου, το μάτι χαρωπό. Σιγοσφυράς ένα σκοπό αγαπημένο... και συνεχίζεις.
Σχηματίζεις έτσι κύκλους φαύλους, αντί να τους σπας. Συνεχίζεις σε τροχιά γύρω από λάθος κέντρα, αντί να ξεφύγεις τη (γλυκιά είν'η αλήθεια) λαβή τους κι επιταχύνοντας σπειροειδώς να πας να σπάσεις κι άλλους κύκλους. Μέχρι η πορεία σου και όλων, να γίνει ανελικτική. Μέχρι να φτιάξουμε ένα βέλτιο σύμπαν.
Όχι. Το βηματάκι σου αλλάζεις με χαρά για να πατήσεις τα απάτητα... κι άμα ξεφύγει κάτι, αδερφέ, δεν τρέχει. Πισωπατάς λιγάκι και τελειώνεις τη δουλειά.
Μα σ'αγαπώ, σε αγαπώ, φωνάζεις δακρύβρεχτα. Ποιος σε πιστεύει? Με τόσες σάρκες κι αίματα στα πέλματα των παπουτσιών...
Ο κύκλος όμως έχει και τη σκοτεινή πλευρά του. Όσο κινείσαι πάνω του είναι σίγουρο πως θα σε περιμένει εκεί, μια άλλη μπότα φίλια ή ξένη. Θα σε πατήσει μ'ευχαρίστηση και πάλι το δρόμο της θα συνεχίσει...
Πάτημα το πάτημα, σιγά σιγά, η ουσία σου απλώνεται στους δρόμους. Μέχρι να πάψεις να έχεις ουσία.
Δες πως κατάντησες... Μια αλοιφή σε έναν κύκλο.

15 Comments:

Blogger Crazy Chef said...

Γι αυτο φροντίζεις η αλοιφη σου να είναι όσο πιο καθαρή γινεται

καλημερα

23/2/07 12:52  
Blogger it is said...

Γι'άυτό φροντίζεις να μη γίνεις αλοιφή...

23/2/07 12:57  
Anonymous vertheros said...

Για να μην γινεις αλοιφη πρεπει να ακολουθησεις χαοτικη κινηση? Ποιος ομως μπορει να αντεξει την απολυτη αβεβαιοτητα? Και αυτη μηπως δεν εχει τη δυνατοτητα να σε κονιορτοποιησει? Εγω παντος νομιζω οτι κανω υπεροχη μαυρη αλοιφη, ακρως ενυδατικη και θεραπευτικη!

23/2/07 13:01  
Blogger it is said...

Για να μη γίνεις αλοιφή πρέπει να μη φτιάχνεις και αλοιφή...
Χαοτική κίνηση... χμμμ μου άρεσε αυτό :)
Αντέχεται και μάλιστα όχι απλώς αντέχεται αλλά απολαμβάνεται κι όλας...

23/2/07 13:07  
Blogger chaplin said...

Εγώ ζαλίζομαι από χαοτικές κινήσεις. ότι σπέρνεις θα θερίσεις. Με ποδοπατάς, θα σε ποδοπατήσω. Κι αν βρεθεί κάποια μπότα να μη σε πατήσει γιατί δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, αλοίμονο της. Εσύ έτσι έχεις μάθει και καλά θα κάνει να φύγει από το διάβα σου.....αλλιώς θα μου κλάσεις τα αρχίδια!!!!! (συνεχίζω να σου κλέβω ατάκες)

23/2/07 13:12  
Anonymous vertheros said...

Για να μην γινεις αλοιφη δεν αρκει μοναχα να μην φτιαχνεις, μπορεις καλιστα να εισαι μοναχα το θυμα. Οσο για την αβεβαιοτητα μπορει να αντεχεται αλλα ειναι τρομακτικη και απολαμβανεται εκ του αποτελεσματος, δηλ. ως αναμνηση.

23/2/07 13:13  
Blogger it is said...

kiks Οκ, αλλά διαφωνώ :p κι εσύ διαφωνείς δλδ με αυτό που λες αλλά δε θα το κάνω θέμα :p θα σε πάω στα δικαστήρια για τις άπειρες λογοκλοπές σου :p

verth ok διαφορετικές απόψεις... σίγουρα δεν είναι απαραίτητο πως αν δεν ποδοπατάς δε θα ποδοπατηθείς... Όμως βοηθάει, ειδικά αν με το ν αμην ποδοπατάς ο ίδιος, δεν αποδέχεσαι και ποδοπατήματα άλλων... Όσο για τη χαοτική κίνηση, νομίζω πως μπορείς να την απολαύσεις και κατά τη διάρκεια... ποτέ καμία διαδρομή δεν είναι μόνο απολαυστική, ή μόνο τρομακτική... ή μόνο οτιδήποτε... είναι πολλά πράγματα και απλώς πρέπει να μάθουμε να τα αντιμετωπίζουμε.

23/2/07 13:24  
Blogger Loth said...

ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΠΑΤΗΣΕΣ Η΄ΣΕ ΠΑΤΗΣΑΝ ?

ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΣ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΣΒΗΣΟΥΝ?

ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΗ ΑΛΟΙΦΗ...ΑΛΛΕΩΣ ΠΩΣ?

23/2/07 13:28  
Blogger it is said...

Ε οκ, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις...
Να μη γίνεσαι αλοιφή πάντως, δεν υπάρχει λόγος imho πάντα...

23/2/07 13:33  
Anonymous call_me_girl said...

Mία περιπατητική αλοιφή για ιπτάμενα πέλματα με σκασμένες σόλες των 500 mg, είναι η μοναδική συνταγή μου.
Α, και δωδεκάποντο στιλέτο πάνω σε αραχνιασμένα κρανία.
Αλλά η συναισθηματική αλοιφή για δημιουργία μελλοντικών τραυμάτων είναι το πρόσφατο sold out μου.
Και το κρατάω όλο για μένα!

23/2/07 13:36  
Blogger Lee said...

Επειδη δεν συμφωνω ηδη απο την πρωτη παραγραφο (για να μην πω λεξη), δεν θα σχολιασω σημερα. Καιρος δεν ηταν να διαφωνησουμε και λιγο? :)

23/2/07 15:00  
Blogger it is said...

call me girl hello :)


lee κι επειδή δε συμφωνούμε πρέπει να με πληγώσεις με την αδιαφορία σου δηλαδή? σνιφ.. καλά σου ρε! :p

23/2/07 15:03  
Blogger Lee said...

"






"

23/2/07 15:32  
Blogger Lee said...

Καλα ντε! ενα αστειο καναμε, δεν θα μου ξαναμιλησεις????!!!!

23/2/07 16:50  
Blogger it is said...

lol, με πιάσανε από τα μούτρα στο τέλος της μέρας... :p

23/2/07 16:53  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker