Monday, May 14, 2007

Μικρά και όπως μου'ρχονται...

Στιλβωμένοι τενεκέδες χτυπούν με θόρυβο κατρακυλώντας απύθμενα φαράγγια. Πέτρες και χώμα κάνουν το χρώμα τους λιγότερο φανταχτερό, γεμίζουν τα τοιχώματά τους βαθουλώματα και την πρότερη ατσαλάκωτη εικόνα τους την τσαλακώνουν.
Ανέβηκα πάνω στο δέντρο και προσπαθούσα να κόψω κεράσια από τα κλαδιά. Τα πιο ώριμα και κόκκινα φαίνονταν να είναι πάντα στα πιο απομακρυσμένα κλαδάκια. Τα πιο τρυφερά. Απαιτούσαν παρακινδυνευμένα σκαρφαλώματα προκειμένου να καταλήξουν κομμένα στα χέρια μου. Θυμάμαι όσο πιο μικρός ήμουν, τόσο πιο εύκολα έπαιρνα την απόφαση να φτάσω σ'αυτά τα απομονωμένα κλαριά. Θυμάμαι πως δεν κοιτούσα ποτέ το χώμα από κάτω. Θυμάμαι να τα φτάνω μ'ευκολία και άνεση που θα ζήλευε ακόμη κι ένας ακροβάτης. Όσο μεγάλωνα σκεφτόμουνα τον κίνδυνο όλο και πιο πολύ. Μια μέρα έστρεψα το βλέμμα προς τα κάτω, για ν'αντικρύσω με φρίκη την απόσταση από το έδαφος. Κάνοντας μια προβολή στο χρόνο φαντάστηκα τα κλαδιά να υποχωρούν κάτω απ'το βάρος μου κι εμένα να πέφτω με θόρυβο πάνω στο σκληρό χώμα με τις πέτρες. Φαντάστηκα θάνατο, αναπηρία, πόνο. Με τρόμο κατέβηκα από το δέντρο και δεν ανέβηκα ποτέ ξανά. Αν θέλω κεράσια πάω στη λαϊκή.
Ο γάτος της Σούλας, όποτε με έβλεπε καμπούριαζε και θυμωμένα έβγαζε εκείνο το τσιριχτό που κάνουν οι γάτες με όρθιο το τρίχωμα όταν στριμώχνονται για τα καλά και ετοιμάζονται να επιτεθούν για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, ή αν πας να πειράξεις τα μικρά τους. Τώρα να μπέρδευε τη Σούλα με τα μικρά της, κομμάτι δύσκολο το βλέπω. Ίσως η Σούλα ήταν όλη της η ζωή... Χεχε, κι εγώ αυτό νόμιζα για τη Σούλα μέχρι που ένα βράδυ γνώρισα τη Λόλα (να ένα μήλο...)
Απαράμιλλες ενώσεις φθοριζουσών ενώσεων, κάτω από στρώματα σκοτάδι. Σιγά σιγά το τρυπούν και το φθείρουν. Σιγά σιγά βγαίνει προς τα έξω μια μικρή αχτίδα. Σιγά σιγά θα προχωρήσουμε να βγούμε από τη σκουληκότρυπα που μας πετάξαν, τότε στην αρχή. Ανέμελα, θα τραγουδήσεις πάλι κι εγώ από δίπλα θα σε ακούω και θα νοιώθω ασφάλεια και χαρά, με ένα χαζό χαμόγελο κολλημένο στα χείλη κι ένα τσιγάρο που θα καίγεται ακάπνιστο στα χέρια μου, καθώς δε θέλω ν'αποσπάσει τίποτε την προσοχή σου. Βράδυ θα είναι και θα ήμαστε κάτω από έναστρο ουρανό, ξαπλωμένοι στο χορτάρι, δίπλα σε μια μικρή λιμνούλα. Τα φώτα του πολιτισμού τους θα είναι μίλια μακριά μας...
Ο χορός της σκόνης στο φως που διαγώνια έμπαινε από το τζάμι, έπιασε το βλέμμα μου κι έκατσα για ώρα να τον κοιτάω. Κοίτα να δεις πόσο όμορφα χορεύει η ύλη, δίχως καμία πρόβα, αυτοσχεδιάζοντας, δίχως καμία πρόθεση εντυπωσιασμού, μήτε σκοπό κανένα. Απλώς γιατί έτσι έτυχε να είναι η φύση (της). Ένα σύννεφο σταμάτησε το χορό το ίδιο απότομα, όσο απότομα υπέπεσε στην αντίληψή μου... κι όμως νομίζω πως ακόμη χορεύουν οι εκατομμύρια υλικές ψυχές. Απλώς εγώ δε μπορώ τώρα να τις δω. Μάλλον αυτό είναι που λένε: "Πρέπει να το δεις υπό το κατάλληλο πρίσμα". Ίσως πάλι όχι. Χεχ....
Φτερνίστηκε με δύναμη. Η Άνοιξη του έφερνε πάντα τις αλλεργίες του στο προσκήνιο. Συνέχισε να φτερνίζεται ξανά και ξανά. Έτρεξε προς το μπάνιο, προσπάθησε να πιάσει λίγο χαρτί να φυσήξει τη μύτη του. Πολύ αργά. Με ένα ακόμη δυνατό φτέρνισμα η μύτη του άνοιξε και σπλατ! (εξού και σπλατεριά...) το αίμα του τινάχθηκε στα πλακάκια και τον καθρέπτη. Χμμμ, πίσω από τα σταγονίδια αίματος είμαι πιο όμορφος, σκέφτηκε και αυτοκτόνησε με λίγο χαρτί υγείας και ένα ανεπαίσθητο αχ...
Όμορφα είναι τα μαλλιά σου. Πολύ όμορφα και στην αφή μα και στην όψη. Η μυρωδιά τους με ταξιδεύει και μου αρέσει να τα χαϊδεύω και να σε παρατηρώ. Με κάθε φύσημα του ανέμου που επιφέρει μια αλλαγή στα μαλλιά σου, ανάλογα με το κατά πως θα κινηθούν ξέρω πως νοιώθεις. Περίεργο δεν είναι? Κι όμως, σε κάθε σκίρτημά τους ξέρω πιο σκίρτημα της καρδιάς σου ευθύνεται. Σου το πα... μ'αρέσει να παρατηρώ ανθρώπους. Τους αγαπάω. Μα είναι ερώτηση αυτή? Φυσικά και ναι! Άνθρωπος δεν είσαι κι εσύ? Μα τι έγινε? Τι την πείραξε κι έφυγε? Χμμμ αυτή την αλλαγή της κόμης δεν την είχα ξαναδεί. Μπορεί να φταίει η υπερβολική υγρασία, ή ίσως είμαι κουρασμένος. Περίμενέ με έρχομαι. Τι όμορφα που είναι τα μαλλιά σου!
Σεντόνι τέλος...

7 Comments:

Blogger Lee said...

Εκτος απο σεντονια, πλεκεις και πουλοβερ? :ΡΡΡΡ

14/5/07 18:10  
Anonymous lifewhispers said...

ωραίο σεντονι..εχει κι αλλα σχεδια;;;;

14/5/07 19:15  
Blogger deadend mind said...

τους συνειρμούς δεν τους έπιασα, αλλά μου άρεσαν τα μικρά σου.
κατά βάθος είσαι ρομαντικός :ΡΡΡΡ
αυτό με την κερασιά ισχύει στάνταρ, όταν ήμουν μικρότερη έκανα πράγματα που τώρα και μόνο που τα σκέφτομαι φοβάμαι. μεταφορικά και μη.
φιλιά καλέ μου ιτιζ..

14/5/07 19:17  
Blogger Crazy Chef said...

αυτο δεν ειναι σεντονι ειναι πατσγουορκ.....

14/5/07 21:33  
Blogger it is said...

Καλημέρες :)

lee πλέκω πουλόβερ, μαντάρω κάλτσες χρησιμοποιόντας το παραδοσιακό ξύλινο αυγό και πλένω και σώβρακα... τιμές λογικές...


lifewhispers... ευχαριστώ... αν ρίξεις μια ματιά στα archive όλο και κάτι θα βρεις :p


deadend γεια σου ρε! :) δεν υπάχουν συνειρμοί για να πιάσεις... κάθε παράγραφος είναι αυτοτελής. Με τις κερασιές δεν έχω πρόβλημα... σκαρφαλώνω ακόμη χωρίς φόβο, αλλά με πάθος! (κάποια στάρλετ την έχει πει αυτήν την ατάκα στάνταρ...)


σεφ ναι... μια ζωή μόνο εσύ με πιάνεις ρε πούστη μου :) χεχεχε

15/5/07 09:44  
Anonymous Anonymous said...

ηθελα να σου επισημάνω την προσοχή μήπως την αλλεργία την έπαθες από το γάτο της σούλας κι αν τα μαλλιά της λόλας ήταν χανθά..πικρόχολη γίνομαι..σε πειράζω μαρέσει να διαβάζω αυτά που γράφεις..όσο για τα κεράσια αλήθεια που υπάρχουν κερασιές¨.

15/5/07 20:52  
Blogger it is said...

γεια σου και πάλι :) λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Είμαι όντως αλλεργικός, έχω κάνει αιματολογικές εξετάσεις για το που έχω αλλεργία, και έχω σε κάτι αγριόχορτα, στα ψάρια (που παρεμπιπτότως ποτέ δε μου άρεσαν...), στη σίκαλη και σε μερικά ακόμη, αλλά όχι στις γάτες :) όλα τα κειμενάκια είναι άσχετα εμταξύ τους και σχετικά άσχετα από μένα... δηλαδή ναι μεν ξεκινούν σαν ένα έρισμα από τις εμπειρίες μου, αλλά δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με την εκάστοτε εμπειρία που πυροδοτεί το γράψιμο... και μόλις έγινα εντελώς δήθεν καλλιτέχνης... :S τέσπα...

16/5/07 10:18  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker