Monday, May 21, 2007

Αυτόματα όμματα...

Oki doki... μετά το προηγούμενο κειμενάκι λοιπόν που είπαμε έτσι τα τετριμμένα μας... ας μαλακιστούμε λιγάκι περαιτέρω προσπαθώντας να αυτοσχεδιάσουμε για άλλη μία φορά, μη γνωρίζοντας εκ των προτέρων είτε το θέμα, είτε και το αποτέλεσμα... (γιατί μιλάς σε πρώτο πληθυντικό ρε μαλάκα? είσαι εντελώς psycho? Ναι ρε τσεκλεντέ... είμαι...)
Υπερπληθώρα εντυπώσεων ταλανίζει το ατάλαντο μυαλό μου. Τα βασανισμένα χέρια της θεάς, προσπαθούν με κόπο να αποτρέψουν τις αδιάλειπτες επιθέσεις ασεβών εντόμων που ζουζουνίζοντας πηγαίνουν και την τσιμπούν.
Ένα ένα τα εκατόν πενήντα τρία δάχτυλά της, ανοίγουν σε μια παγκόσμια μούντζα κατευθυνόμενη προς τους πάντες. Ο διπλανός χρυσελεφάντινος κρετίνος, μένει με το στόμα ανοιχτό και τη μουσούδα του να έχει πάρει μια έκφραση ηλιθιώδους απορίας. Αεροπλάνα πετούν πάνω από λιβάδια πράσινα και καφέ, εκχερσωμένους τόπους, βουνά και λαγκάδια. Όπως κάθε μέρα.
Αυτά σου τα μάτια με κοιτούν και μου μιλάνε. Μη με ρωτάς το πως. Μου λένε λόγια πρόστυχα, και τραγουδούν χορεία σε γλώσσες ακαταλαβίστικες. Τα μάγουλά σου φουσκώνουν και ξεφουσκώνουν σε μια μάταιη προσπάθεια εκφοράς λόγου, μα το μόνο που ακούω είναι ξεφυσήματα και άναρθρες κραυγές. Όσο περνάει ο καιρός, όλο και πιο πλαδαρός γίνεσαι. Προγούλια και πεσμένα κρέατα, προβάλουν κάτω από τις αποτυχημένες σου προσπάθειες να κρύψεις τη γύμνια σου, προσπάθειες που αυθαίρετα ονόμασες ρούχα.
Τα δόντια σου σαπίζουνε και πέφτουν, σα χρεοκοπημένες κυβερνήσεις, ώπα είναι από άλλο τραγούδι αυτό, βρες κάτι άλλο... εεεεε τα δόντια σου σαπίζουνε και πέφτουν, η οργή μου από πάνω σου πλανιέται, όπως ένα γεράκι με γαμψά τα νύχια και οδηγό την πείνα και το ένστικτο, την πείνα τη δική του και των παιδιών, σε καταδιώκει. Ψάχνεις την ποντικότρυπά σου να κρυφτείς, μα ο πανικός σου σ'έχει τυφλώσει. Αποπροσανατολισμένος και θλιβερός, ιδρώνεις και το σάλιο στεγνώνει στις άκρες των χειλιών σου.
Αυτόν τον αγώνα δε θα τον κερδίσεις. Είναι χιλιάδες οι στρατιές των πεινασμένων κι εσύ είσαι απλός ένα γεύμα με πόδια. Τρέξε αν το θες, μα το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι να σε βρουν πιο εύκολα, από την κίνησή σου την άτσαλη και τη μυρωδιά σου που παραπέμπει σε φόβο.
Τρομακτικά εδώλια και κατηγορούμενοι που πασχίζουν να πουν το πιο αληθινό ψέμα που φαντάστηκαν μηχανοράφα μυαλά. Η αλήθεια δε θα τους σώσει. Ο πόνος τους δε θα τους σώσει. Η ανθρωπιά των κατηγόρων τους είναι μια πλάνη. Οι απάνθρωπες συνθήκες που τους ώθησαν, δεν αναγνωρίζονται από κανέναν. Μόνοι τους στέκονται τώρα σε ικριώματα στημένα σε κάθε γωνιά ελεύθερη.
Ο χώρος γύρω μου καμπυλώνεται και με παρασύρει σε ταξίδια στροβιλισμών σε άγονες ξέρες και χρόνους ατέλειωτους. Η γυμνή σου μορφή με έλκει και με προτρέπει να σταματήσω το ταξίδι μου. Αντιστέκομαι και δένομαι στην ύπαρξή μου, δένομαι στο όνειρο και το ταξίδι, δένομαι σε αυτά που θα συναντήσω σε κάποιο μέλλον, μα λίγο πριν χαθείς από τα μάτια μου σε φωνάζω να έρθεις κοντά μου αν το θες και η στιγμή που δίστασες, έγινε η αφορμή για να χαθούμε ξανά, μέχρι την επόμενη καμπύλωση που τυχαία θα μας φέρει αντιμέτωπους.
Ψυχοσωματικοί οι πόνοι σου, δε σε αφήνουν να περάσεις ούτε μια στιγμή ήρεμης ύπαρξης. Απόμερα κοιτάζεις τα σκουπίδια σε σωρούς να μαζεύονται, γελώντας και παίζοντας με τους γλάρους που ξέπεσαν και τρέφονται με σάπια ακίνητα απορρίμματα, αντί να κυνηγούν τα ψάρια και τα καΐκια που σκίζουν τις θάλασσες.
Ο μπάρμπα-Νικόλας θα συνεχίσει να ξεμπλέκει και να μπαλώνει τα δίχτυα του. Θα συνεχίσει να έχει το βλέμμα το παιχνιδιάρικο και πονηρό και να πειράζει τις τουρίστριες, το βλέμμα που όταν είναι στ'ανοιχτά χάνεται. Το βλέμμα που έχει μέσα του τη γνώση της πόρνης θάλασσας, της μοναδικής πόρνης γυναίκας που σέβεται κι έχει μάθει ν'αγαπά. Ο μόνος καθρέφτης που κοίταξε ποτέ, θα παραμείνει κρυμμένος από τα μάτια του κόσμου γιατί είναι μέσα του. Μονάχα η θάλασσα και η αρμύρα θα έχουν ποτέ καθρεπτιστεί εκεί. Μονάχα η τελευταία του ανάσα θα τον σπάσει. Εφτά χρόνια γρουσουζιάς, θα ξεχυθούν τότε σαν ερινύες κατά πάνω σου. Οι λιτανείες σου δε θα σε σώσουν. Τα όψιμα δάκρυά σου δε θα σε σώσουν. Οι προσευχές σου δε θα εισακουστούν. Είσαι μόνος σου απέναντι στον εαυτό σου. Μάντεψε ποιος θα χάσει.
Η σκέψη μου ταξιδεύει στο πλάι σου. Πρόσεχε μη γίνεις κι εσύ ένα σκουπίδι γιατί με σκουπίδια δεν τρέφομαι. Θέλω το θήραμά μου ζωντανό.

10 Comments:

Blogger anisixos said...

Αριστουργημα!Εχω μεινει εκπληκτος! Τι πλουσια συναισθηματα! Τι απιστευτες περιγραφες!
Το μπλογκ αυτο γαμαει!!
Σκιζετε!
Ειστε φοβεροι, μοναδικοι!

22/5/07 03:29  
Blogger an205 said...

"...μη γνωρίζοντας εκ των προτέρων είτε το θέμα, είτε και το αποτέλεσμα..."
γιατί μήπως το μάθαμε στο τέλος το θέμα και το αποτέλεσμα;;;
Μου θύμισε κάτι μεταξύ Προμηθέα δεσμώτη και ντοκιμαντερ του Ντισκάβερι με μερικές δόσεις από Αγγελόπουλο και λίγο Μπουκόφσκι γαρνιρισμένο με (αρκετό είναι η αλήθεια και μου πέφτει βαρύς παρόλο που μου αρέσει)σουρεαλισμό!
Όπως θα έλεγε και ο Πορτογάλος φίλος σου: "very nice work, have a nice day"....

ή όπως λέω εγώ:
"welcome to Santorini have a very very nice day"
αν δε το ξέρεις το ανέκδοτο να στο πω....

22/5/07 07:51  
Blogger it is said...

ερρρρρ ανήσυχε ευχαριστώ πολύ... ε, υπερβάλεις λιγάκι... ε υπερβάλεις αρκετά βασικά, αλλά χαίρομαι αν σου άρεσε όντως τόσο πολύ :) Παρεμπιπτόντως είμαι ένας... (μη μοιραστώ τη δόξα με πολλούς :P) Τέσπαευχαριστώ και πάλι...



an205 εχεχε ναι δεν έχεις κι άδικο... Δε βγήκε ούτε συγκεκριμένο θέμα, ούτε φυσικά αποτέλεσμα... shit happens... :p
Πολλά σου θύμισε... μεγάλα ονόματα και βαριά πέσανε στο τραπέζι... δε νομίζω πως ήτανε τόσο καλό πια... αλλά οκ καλούτσικο ήτανε μου άρεσε κι εμένα :p ο santos δε μου έχει αφήσει κόμεντ και αυτό με πονάει, αλλά από την άλλη γουστάρω κι όλας γιατί με κάνει ίσως τον μοναδικό έλληνα blogger χωρίς ένα έστω σχολιάκι του σάντος...

Πες το το ανέκδοτο, δεν το έχω υπ'όψην... :p καλημέρες yet again :D

22/5/07 10:57  
Blogger Crazy Chef said...

κάνε κράτει στα ληγμενα
κράτα λιγα και για μενα

(ανωνυμου (αλκοολικου))

22/5/07 13:59  
Blogger it is said...

ehehe κουφαλίτσα έρχεσαι αύριο ε? μεχεχεχεχεχε :)

22/5/07 14:00  
Blogger EggGod said...

Και κάπου εδώ θα ήθελα να πω ότι εγώ γράφω τα κείμενα του itis. Ε ΝΑΙ λοιπόν!
Οπότε ανήσυχε, σ' ευχαριστούμε πολύ.

22/5/07 14:48  
Blogger it is said...

hahaha άσε ρε μαλάκα :p
σου άρεσε μωρή αδερφή το κείμενο? :p

22/5/07 14:54  
Blogger an205 said...

ανεκδοτάκι:

Ο τύπος Άγγλος στο φουλ ερωτευμένος με μια Αγγλίδα ονόματι WENDY, αλλά εκείνη το παίζει και πολύ δύσκολη και τι δεν έχει κάνει ο τύπος για να την πείσει για τον έρωτα του οπότε μια μέρα την ρωτάει: "τι θες να κάνω για να σου αποδείξω τον έρωτα μου;;;"
κι εκείνη απαντάει: "ένα τατουάζ με τ΄όνομα μου στο μόριο σου..."
κόκκαλο ο τύπος αλλά τι να κάνει πάει στον "καλλιτέχνη" που δεν έχει κανένα προβλημα να το κάνει αρκεί να είναι σε στύση....
όταν δεν είναι σε στύση θα φαίνεται μόνο το WY του λέει ο "καλλιτέχνης"....
Ο.Κ.
Το τατουάζ γίνεται και η WENDY πείθεται...
Τώρα για να την πείσει να τον παντρευτεί την φέρνει διακοπές σε Ελληνικό νησί, στην Σαντορίνη.
Ένα βράδυ έχουν βγει και τα πίνουν, ο τύπος σε κάποια φάση πάει να κατουρήσει και στα ουρητήρια κατουράει δίπλα του ένα GREEK KAMAKI όπου βλέπει έκπληκτος ένα WY... τρελάθηκε λέμε και αποφασίζει να τον ρωτήσει
"ΣΥΓΝΩΜΗ ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΜΜΙΑ WENDY;;;"
"γιατί ρωτάς;;;"
"να είδα το τατουάζ και επειδή εμένα γράφει WENDY νόμιζα ότι..."
"Όχι δεν ξέρω καμμία WENDY...
εμένα γράφει -WELCOME TO SANTORINI HAVE A VERY VERY VERY NICE DAY..."

23/5/07 09:38  
Blogger it is said...

ahahahaha το ήξερα τελικά αλλά σε παραλλαγή με τζαμαϊκανό :p

23/5/07 10:24  
Blogger Lee said...

εχω αγνωστη λέξη. Τι θα πει τσεκλεντέ?
Για το κειμενο τι να πω, αφου ξερεις...

23/5/07 11:24  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker