Monday, November 19, 2007

Ενέσεις θάρρους...

Ιπποτικά ανέμελο σκιάχτρο, δουλειά του να τρομάζει τα πουλιά.
Κοιτάω τον ουρανό και μου αρέσει που κοιτάω την πορεία του αέρα από τα σύννεφα που τρέχουν στο μπλε καμβά... Παίρνουν σχήματα διάφορα και διαφορετικά ανάλογα από τα που κοιτάς, απ' την ανάσα του ανέμου και από τα χρώματα που ο ήλιος προσδίδει από την ανεξάντλητη παλέτα του. Για λίγο μπορεί να διακρίνεις μια μορφή οικεία, όμως δε θα κρατήσει για πολύ... Αν τα σημάδια στην άμμο σβήνουν γρήγορα, τα σημάδια στα σύννεφα σβήνουν άμα τη γεννήσει τους... θνησιγενή θαύματα, δημιουργίες του αθάνατου ουρανού.
Στο ταξίδι του Σαββάτου που έγινε νωρίς το πρωί, ο ουρανός ήτανε γκρι. Τα σύννεφα είχαν χαμηλώσει τόσο, ώστε να έρθουν σε επαφή με τα βουνά. Είναι μια από τις φορές που ο ουρανός στον αιώνιο αγώνα του να ξαναπλησιάσει τη γη, βάζει όλη του τη δύναμη. Ο μεγάλος τιτάνας Άτλαντας, λυγίζει για λίγο κάτω από το βάρος του θεού και έτσι τα παιδιά του ουρανού, τα σύννεφα, μπορούν και παίρνουν λίγη από τη στοργή της μάνας γης, χαϊδεύοντας τα στήθη της τα βουνίσια.
Τα δέντρα κλαίνε, στην επαφή με τα αδέρφια τους, που ξέρουν πως δε θα κρατήσει για πολύ. τα δάση υπάρχουν ευτυχώς ακόμη. Υπάρχουν εκεί να κρύβουν τους ανθρώπους από τους βασανιστές. Υπάρχουν εκεί να κρύβουν τη ζωή από τους κυνηγούς. Υπάρχουν εκεί να μας τρέφουν με αέρηδες πιο καθάριους. Υπάρχουν εκεί να συμβολίζουν την ελευθερία και την αγριότητα την όμορφη που ζητάει μόνο να ζήσει και να ανασάνει ελεύθερα. Υπάρχουν εκεί να μας βάζουν την πρόκληση της επιβίωσης για όσους θέλουν να τη ζήσουν έστω και για λίγο πάλι. Αφιλόξενα, άγρια, επικίνδυνα, ελεύθερα. Αν σου βαστάει έλα... Αυτό ψιθυρίζουν σε κάθε θρόισμα του ανέμου μέσα από τα δισεκατομμύρια φύλλα τους τα δέντρα.
Οι σπηλιές σφυρίζουν παλιούς σκοπούς, εμβατήρια και μοιρολόγια που αν έχεις αυτί, τ' ακούς, και αν έχεις ψυχή ανατριχιάζεις.
Ανεξερεύνητες ανάσες καραδοκούν. Έλα.



ΥΓ Αφιερωμένο στη μάνα Ήπειρο. Εκεί που πήγα το σαββατοκύριακο και πήρα κουράγιο και ελπίδα από την όψη των δασωμένων βουνών, των σκεπασμένων με ομίχλη και χιόνια. Η καθαρή αγριότητα δε θα δαμαστεί ποτέ, θα συνεχίζει να τρέφει τη ζωή και την ελευθερία. Ανασάνετε ορέ! :)

11 Comments:

Blogger karyatida said...

Ενθεογενής τόπος
Ενθουσιασμός ψυχής
Ενθάδε κείμαι...

άντε μετά από αυτό το post να δουλέψεις...

φιλιά πολλά καλό μου :))))

19/11/07 15:56  
Blogger it is said...

καλησπέρα τρέλα :) γουστάρω τις λέξεις σου ώρες ώρες... (δηλαδή όχι πάντα? καλάααααα) μου φτιάχνεις τη μέρα :)

Φιλάκια πολλά πολλά :)

19/11/07 16:19  
Blogger tuco said...

Πω πω ρε φίλε, τι ένστικτα και αναμνήσεις ξύπνησες τώρα... φεύγω τώρα για Καρπενήσι (μαλακίες λέω...αύριο δουλεύω, γαμώτο)

19/11/07 21:06  
Blogger thrills said...

και μένα η Κυριακή μου κάπως έτσι ήταν (όχι στην Ήπειρο, στο Τρόοδος)

υπέροχα σύννεφα, πυκνά δάση, καταρράκτες, όμορφα χωριά (που όμορφα δεν κάηκαν)

20/11/07 08:59  
Blogger an205 said...

Πω πω!!!
και γω που νόμιζα ότι όταν κάνουν έρωτα ο Ουρανός κι η Θάλασσα με αστραπές-εκκενώσεις ενέργειας και βροντές-αναστενάρικες είναι η μοναδική όμορφη στιγμή μιας καταιγίδας....
Πανέμορφες εικόνες, ελεύθερες...

20/11/07 09:34  
Anonymous vertheros said...

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΟΜΙΧΛΗ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ, ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΑΝ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΟΜΙΧΛΗ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΠΑΙΡΝΕ ΜΟΡΦΗ.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΠΟΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΠΗΓΕΣ? (ΡΩΤΑΩ ΕΝΕΚΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

20/11/07 10:21  
Blogger Lee said...

Πως να ανασανουμε μες στη χαβουζα? Κραταω την αναπνοη μου μεχρι τα Χριστουγεννα ;)

20/11/07 13:26  
Blogger deadend mind said...

αποκατάσταση στα μάτια μου αυτού που ονομάζουν "ταξιδιωτική περιγραφή". ταξίδι πράγματι. απο το ιπποτικά ανέμελα σκιάχτρο με είχες. μύρισα φρεσκάδα. μπράβο σου :)
φιλί.

20/11/07 20:08  
Blogger Crazy Chef said...

καταλαβα..αμα ανεβεις καρπενησι θα διαβασουμε τη προικα της μανας μου, της μανας σου και των μαναδων της μισης αθηνας....

20/11/07 22:24  
Blogger it is said...

tuco καλημέρες ρε :) Αυτή η καριόλα η δουλειά θα μας φάει όλους στο τέλος... γάμησέ τα...


thrills... αμέσως μη χάσεις... σκατοζηλιάρα :p Πάει να πει κάτι ένας άνθρωπος και αμέσως εσύ "κι εγώ... κι εμένα... να σου πω εγώ!" και τέτοια :p καλημέρες :)


an205 ευχαριστώ πολύ ρε συ :) γουστάρω τρελά τα σχόλιά σου να ξέρεις :)


vertheros πρώτον ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια... πολύ ωραίο σχόλιο επίσης :)
Είμαι από ένα χωριό έξω από τα γιάννενα... το μέρος που περιγράφω είναι στα γιάννενα κοντά... γενικώς στη διαδρομή γύρω γύρω από το δρόμο έπαιζαν εκπληκτικά τοπία... :)


lee με αποδράσεις όποτε μπορούμε :) φιλάκια...


deadend ευχαριστώ πολύ :) είσαι πολύ γλυκό παιδί :)


σεφ... τι είπες για τη μάνα μου ρε μουνί? της δικιάς σου ρε! lol καλημέρες :)

21/11/07 10:11  
Blogger thrills said...

:P
και
:p
και αν δεν ήταν σαφές
:p

21/11/07 10:46  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker