Thursday, December 13, 2007

Αλληλουχίες...

Συνοδεύοντας την απαρχή της μέρας σου, ανοίγεις τα χρονοντούλαπα της σκοτεινιασμένης σου όψης, ακούγοντας ρυθμούς γατίσιου περπατήματος, χωμάτινων νερών το απαύγασμα χρησιμοποιώντας στα σκοτεινά σου σχέδια, που από μήνες σκέφτεσαι να βάλεις σε εφαρμογή, οντότητα δίνεις σε ανύπαρκτα αρχέτυπα σακατεμένων μελών διασυμπαντικών συμβουλίων, για να κερδίσεις τη διά βοής επικήρυξή σου σε ανώτατη καταζητούμενη για βιαιοπραγία, μάντισσα κακών μαντάτων, αναμαλλιασμένων οφθαλμών και ακρογωνιαίων λίθων, μυθικών υπάρξεων, μονάχα υπαρκτών σε παιδικά μυαλά και σκονισμένους τόμους δεμένους με δέρμα που αναδίδει μυρωδιές που σου θυμίζουν χρόνια κλεισμένα σε ήσυχες βιβλιοθήκες με μυαλά σε εφησυχασμό, να μην προδίδουν το προσδόκιμό τους όριο σκέψης σε κανένα τυχάρπαστο πουλάκι που σου είπε κι έμαθες τα όσα έμαθες για μένα που ήταν ψέματα μύχιων συναισθημάτων από κράματα μετάλλων, σκέψεων, φωτιάς και χώματος μαύρου, που σα λασπώνει σε κρατά στη γη σου ριζωμένη και ακίνητη, να περιμένεις τους μουσώνες σου τους μουσικούς να σε τραγουδήσουν στους αέρηδές τους, τους μαινόμενους, γιατί είσαι πόρνη του μυαλού μου ανύπαρκτη κι αυθύπαρκτη μαζί, σαν από τότε που γεννήθηκα να σε εγκυμονούσα στους δαιδάλους των νευρώνων μου, που πίσω από τα μάτια μου ύπουλα μάζευαν ερεθίσματα ωσότου να σε πλάσω όπως σε θέλω, μόνο και μόνο για να μην υπάρχεις πουθενά και να σε ψάχνω σε εκτάσεις αχανείς από κάθε λογής τοπία βλάστησης και ξηρασίας, θαλάσσια, βουνίσια και καμπίσια θάματα ενός νου δημιουργού, που θα 'δινα τα πάντα για να μάθω που αντλεί την έμπνευσή του και να τρυπήσω κάπου και εγώ να του την κλέψω, μπας και σε φτιάξω με τα χέρια μου και σου φυσήξω την πνοή μου την τελευταία, ζωή από το θάνατό μου δίνοντας στο πλάσμα σου το αείπαρκτο από γεννησιμιού μου, απαύγασμα εμπειριών και πόνων και χαρών και ποίησης πολεμικής σε κάθε τι που βγάζει νόημα, ανόητα κοιτώντας τις λερωμένες σου τις φτέρνες με τα ματωμένα νύχια, από τις πέτρες παίρνοντας γωνίες και σκληρές ακμές, από τα σύννεφα παίρνοντας ουσία ζωής και τρυφερότητα μητέρας, και τέλος από θάλασσες παίρνοντας το βάθος και βάρος της ουσίας σου, να ξεκινήσω να αναμοχλεύω μνήμες και θύμησες παλιές και νέες, να σου συνθέσω τα μαλλιά να αλληλοπλέκονται σε σύνθεση πολύπλοκη κι ακατανόητη για όποιον δε μύρισε ποτέ το άρωμα σου και ποτέ δε φίλησε τις σκέψεις σου όπως εγώ τα τόσα χρόνια που ζούμε μαζί στο ίδιο μυαλό, με κάθε σου κίνηση να είναι ένας κώδικας πολύπλοκος, προκλητικός για λύση, μήπως μιλήσει των σωμάτων μας η γλώσσα και σε άλλους μιας και κανείς πέρα απ' εμέ δε σε θωρεί, καλά στο καμουφλάζ σου προσδεμένη, επαφιόμενη και στη δική μου τεταμένη προσοχή να σε φυλώ σαν κόρη οφθαλμού από τυφλές αυτάδελφες που ένα μάτι και οι τρεις μοιράζονται και από τούτο εξαρτώνται όλα τους, κι η ζήση και η ευμάρεια και η επιβίωση της προφητείας τους της τέχνης και με γητειές και μαγγανείες προφυλάσσουν την και με γητειές και μαγγανείες πρέπει να τις σκοτώσεις, πάνω στου οφθαλμού την αλλαγή μιας κι αν σε δουν σε πέθαναν ψιθυριστά κι επώδυνα, όπως τα λόγια που ανταλλάξαμε κείνο το βράδυ στου γκρεμού την κόγχη, μα πάλι πιάστηκα στης ομορφιάς σου την απόχη... πριν να χαθεί η σκόνη των φτερών μου... άσε με να (σε) πετάξω...

19 Comments:

Blogger Crazy Chef said...

oyf....

13/12/07 17:38  
Blogger noesis said...

Ρε απιστευτε,καταρχας το καταλαβα οτι ενοουσες εσενα γιατι ειχες βαλει και το ψευδονημο σου μεσα στην παρενθεση!!!! :))) Τωρα για το μαθημα σε ευχαρηστω,αλλα δεν πιστευω να μου βαλεις κανενα διαγωνησμα!! ;)) Αυτα για το προιγουμενο.Τωρα για το καινουριο σου: Μπραβο Νο.24,ακομα μια δημιουργια ειτε κοσμικη ειτε νοητικα φανταστικη...Τοσες λεξεις που κατεβαζεις σερη θα πρεπει να στριμοχνονται μεταξι τους.Αλλα εσυ τις αφησες να αιορουνται μεσα στα κοματα,χωρης αυτες τις κακες τελειες που κανουν παντα αποπνηκτικη την ατμοσφαιρα.ΩΡΑΙΟΣ! :))

13/12/07 17:48  
Blogger deadend mind said...

η πρώτη πρόταση ήταν πολύ ωραία :)

14/12/07 11:46  
Blogger deadend mind said...

α, θέλω να προσθέσω και αυτήν την φατσούλα που ταιριάζει επίσης: :Ρ

14/12/07 11:48  
Blogger it is said...

chef... γάμα τα... σκέψου εγώ που το έγραψα τι έχω να πω :p


noesis... είπαμε... παρανόησις έπαιξε :p για το σημερινό... χαρά στο κουράγιο σου που το διάβασες... κι ευχαριστώ :) και για τα καλά λόγια και για το σχόλιο με τα κόμματα... πολύ με άρεσε :)


deadend... :p thanks :D

14/12/07 12:15  
Blogger an205 said...

....Προς το φως, που ξέρω ότι θα κάψει τα φτερά μου. Άσε με να πετάξω κι ας είναι η πρώτη κι η τελευταία φορά συνάμα. Άσε με να πετάξω, να συναντήσω την μοιραία την τύχη μου. Άσε με να πετάξω... είπε η πεταλούδα και έγινε ένα με την φωτιά που έκαιγε μέσα στην νύχτα.

14/12/07 15:45  
Blogger it is said...

an205, είσαι ο προσωπικός μου πύρινος σχολιαστής ρε τρελέ... τέλος! :) Να σαι καλά, κάθε φορά που μου αφήνεις σχόλιο γουστάρω τρελά :)

14/12/07 15:52  
Blogger karyatida said...

Μέδουσα με γατίσιο περπάτημα, στο μάτι του Πολύφημου εισχώρησε...κι αυτό, αχ άρχισε να κλαίει και τάραξε το only του!

υπέροχο...!

15/12/07 14:07  
Blogger Narita said...

respect από εδώ εως το εκεί.

15/12/07 19:05  
Blogger tuco said...

εικόνα χωρίς ανάσα...κόντεψα να σκάσω μέχρι να το διαβάσω. Βάλε και καμιά τελεία...

15/12/07 20:17  
Blogger Crazy Chef said...

αμα σε χαλανε οι τελειες βαλε παυλες (η άμα σε χαλανε οι τέλειες βαλε κάβλες)

16/12/07 16:16  
Blogger Loth said...

"ακατανόητη για όποιον δε μύρισε ποτέ το άρωμα σου και ποτέ δε φίλησε τις σκέψεις σου όπως εγώ τα τόσα χρόνια που ζούμε μαζί στο ίδιο μυαλό"

ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΗΚΕ ΤΕΛΕΙΑ..ΑΣΕ ΒΑΖΩ ΕΓΩ
ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ!
;P

17/12/07 09:46  
Blogger it is said...

karyatida... πάλι καλά που μοθ εξήγησες από κοντά... αλλιώς θα έβρισκα κάτι τυχαίο στα κινέζικα και θα σε έκανα σκόνη! καλημέρες καλό μου :) κι ευχαριστώ πολύ πολύ :)


tuco... έχω αποθημένα από το σχολείο που μας λέγαν να κάνουμε μικρές προτάσεις... άτιμη κενωνία που με κατάντησες και τέτοια :p (άσχετο... πάντως αν το έβγαλες με μια ανάσα να πας για ελεύθερη κατάδυση.... το έχεις! :p)



chef... τελεία και παύλα ο σεφ μας είναι κάβλα... :p


λοθ... φύγε από το μυαλό μου! ααααααααααα!!!!! :p καλημέρες :)

17/12/07 10:33  
Blogger it is said...

narita... lol! είμαι απαράδεκτος... πρώτη φορά στο σπιτικό μου και σε φίλεψα κλάσιμο... έλεος... ερρρρρ ναι... ευχαριστώ πολύ και που πέρασες και για το respect... και respect που κατάφερες να το διαβάσεις από εδώ ως εκεί... :) καλημέρες...

17/12/07 10:35  
Blogger Lee said...

βλεπω στους καινουριους δειχνεις απο νωρις ποσο χαλιας εισαι. Κλαστεϊσιον....

17/12/07 14:06  
Blogger Loth said...

NAI ΚΛΑΣΤΕΙΣΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕ 4 ΘΕΣΕΙΣ ΕΝΩ ΚΛΑΣΜΕΝΤΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕ 2..ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΕΙΣ!!!

ΧΑΧΑΧΑ

17/12/07 14:37  
Blogger it is said...

lee... έχω κολλήσει το κωλί μου στο άβατάρ σου και πέρδομαι ασύστωλα... θυμίσου να πλύνεις δόντια μετά...


η λοθ δάκρυσε κι όλας...

17/12/07 15:07  
Blogger Lee said...

Αμα περδευες και ασύστολα θα ησουν και σωστος.

17/12/07 16:54  
Blogger it is said...

Σκατά τα'χεις κάνει... δεν πρέπει να σφίγγεσαι όταν γλύφει η κουράδα σώβρακο...

17/12/07 17:02  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker