Friday, December 21, 2007

Omg! Κι άλλο? …

Έλα μωρή ανέλπιστη κάβλα να βασανίσεις του κορμιού μου τα κορμιά! Αυτιστικά συμπεριφέρομαι στον εαυτό μου σα σε τρίτο. Σπαστικά κουνάμε χέρια πόδια όλοι μαζί οι εκατόν ογδόντα τέσσερις εαυτοί κι ο ένας ξένος. Χρησιμοποίησε το αχρησιμοποίητο εγώ μου για να σε πιάσω στα πράσα να γελάς εις βάρος του. Εγώ σου σκότωσα τις τσιριμόνιας σου το έβγα. Ακόμη και το δέλτα μου εκβάλει σε θάλασσες ανάλατες... Γλυκερές και λασπωμένες σαν των ματιών σου τις κόρες. Γιατί τα μάτια έχουν κόρες κι όχι γιους? Για να ρωτάνε οι ανίδεοι κορμοράνοι, μου απαντάς και κοιτάω να βρω τα φτερά μου, μόνο και μόνο προς διαπίστωση πως δεν ανήκω στων πτηνών σου το βασίλειο...
Μα τι αηδίες τσαμπουνάς μικρό μου τσαμπουνάκι? Υφέρπονται σκεπτόμενες νεράιδες, σκορπίζοντας τη σκόνη τους σε ξεσκολισμένα απομεινάρια πεθαμένων ζώων... Εσύ από πίσω να ξεσκονίζεις στο κατόπι τους. Κατόπιν τούτου και μετά και την τηλεφωνική μας συνομιλία, θα ήθελα να επιβεβαιώσω πως δε μου κάνεις πια καμιά εντύπωση. Μονάχα μια παραγγελία θα 'θελα να επιβεβαιώσω. Να παραγγείλω να με θυμηθείς σε πέντε ώρες κι ογδόντα πέντε δευτερόλεπτα.
Χρωμίου κίνησις, αρπάζει τα μαλλιά σου. Σε ασημώνει να του πεις σε πόσα τέρμενα θα λάβει από σένα νέα. Σε τρεις απανωτές ουρές βαρούν των μεταλλίων σου τ' ασήμια. Τα ορειχάλκινα οστά μου σε ξημερώνουν σε κορμιά απατηλά. Του ουρανού το γέμισμα αδειάζει την ψυχή μου κι από κουτιά ξεχύνονται πλήθος τα δώρα σου. Πόνος και μίσος, φόβος και μένος, κλάμα και οδυρμός θα ξεχυθούν από τα χέρια σου Πανδώρα. Μονάχα την ελπίδα θα αφήσεις στο κουτί για να μας μείνει και κάτι ειδικό δικό μας.
Φτερούγισε στα σπλάχνα μου η τελευταία πεταλούδα. Ενόχλησε τα μέσα μου και βαρώντας την τη σκότωσα κι αυτή. Τώρα μονάχα πεταλουδοκυνηγοί λυμαίνονται τα δασωμένα σωθικά. Σώθηκα από του μυαλού σου τι δίνη. Σώθηκα από τις υστερικές κραυγές αγωνίας του εγωισμού που πέθαινε, ψυχορραγώντας στου στομάχου το παντεσπάνι.
Χρησιμοποίησε τα κλειδιά σου και μη μου χτυπάς κάθε φορά την πόρτα. Κουράστηκα να σου ανοίγω το παραθύρι μου. Κουράστηκα να βλέπω από ματάκια μέσα την εικόνα σου. Να τα πούμε? Ρωτάς. Μας τα 'παν άλλοι απαντώ και μ'ένα νεύμα απαξίωσης σε στέλνω για χαμόμηλο.
Ήρθα να σου διασώσω τα σώα φρένα του μυαλού σου. Άργησες... Τα φρένα σπάσανε κι εγώ πια ξέφρενα στριγγλίζω. Οξείς οι ήχοι μου ξυπνάνε κάθε κοιμισμένο κύτταρο εντός μου. Αναμοχλεύω στου μυαλού μου τα υπόγεια τα θετικά μου όντα. Προσπάθεια φυγής του πεπρωμένου. Φυγή... αδύνατη! Ουχί αδύναμη. Μονάχα λιπόσαρκες μορφές σ' εξουσιάζουν στην παραζάλη σου την κόκκινη. τα σήμαντρα σημάναν τρεις φορές. Η παράστασίς μας αρχίζει. Παρακαλούμε το χειροκρότημά σας για να ζεστάνει τις ψυχές μας προτού το ήθος σας ποιήσομε.
Φιλικοί χαιρετισμοί σε κάθε εχθρικό μας ον. Αν δεν είχαμε κι εσάς δε θα 'χαμε λόγο βελτίωσης.


Σου στέλνω τηλεγράφημα. Στοπ. Μου έχεις λείψει. Στοπ. Τα μάτια σου κατακυρίευσαν τις σκέψεις μου. Στοπ. Μ' αγαπάς? Στοπ

Τέλος...



ΥΓ Πάρε καπότες Στοπ. Στοπ.
ΥΓ2 Όρεξη για μαλακίες να έχουμε και να 'μαστε καλά να γινόμαστε χάλια...
ΥΓ3 Όχι επίδοξε ψυχολόγε... ούτε έχω κάτι, ούτε στέλνω μήνυμα σε κάποιον... Φιλάκια...

10 Comments:

Blogger thrills said...

Οίστρος.

21/12/07 15:18  
Blogger it is said...

Σκύλα είμαι? :p φιλάκια :)

Κι ευχαριστώ και καλά χριστούγενα μιας και παίρνω πούλο για χριστούγενα και δε θα ξαναμπώ στα μπλογκσ λογικα ως τότε :p Να περάσεις καλά ρε!

21/12/07 15:27  
Blogger thrills said...

παρακαλώ, επίσης, ο πούλος ο δικός μου έχει φτερά (γαμεί ιπτάμενα), σιγά και μη, επίσης, σας αγαπώ, μαρία :PPPPPPP

21/12/07 15:31  
Blogger it is said...

lol... αυτή με τα κίτρινα ή η άλλη?
καβάλα στον ιπτάμενο πούλο... μια ταινία με πρωταγωνίστρια μια κοπέλα από το νησί της αφροδίτης! ό,τι να ναι... χρειάζομαι διακοπές asap... :p
Φιλάκια και αγάπη και ειρήνη σε όλον τον κόσμο!


Κάνω πρόβα για τα καλλι(α)στεία... Πόσο πιο κρύος να γίνω γαμώ τα χριστούγενά μου μέσα?! :p

21/12/07 16:03  
Blogger Φαίη said...

Καλές γιορτές λοιπόν :)

Α,και μια ερώτηση : τι πάει να πει "υφέρπονται";

21/12/07 16:33  
Blogger it is said...

Είναι συνώνυμο του υποβόσκω :)

Καλές γιορτές σκωτσέζικο κορίτσι... τα ντουζ να προσέχεις εκεί που είσαι :p

21/12/07 16:37  
Blogger an205 said...

Λαχτάρησα μια χώρα
γυρεύω ένα νησί
που οι άνθρωποι να λένε
ότι μου λες κι εσύ
.....................
Κουράστηκα να σε κρατώ πόνε από το χέρι
Το δρόμο να βαδίζουμε μαζί χωρίς χαρά
.....................
Θα σε θυμηθώ σαν τρελό φορτηγό με τα φώτα σβησμένα με τα φρένα σπασμένα να πέφτεις σε μένα
......................
Του μικρού βοριά παράγγειλα
Να' ναι καλό παιδάκι
Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα
Και στο παραθυράκι.
......................
Μη μου χτυπάς
τα μεσάνυχτα τη πόρτα
μη μου μιλάς
να σ' ακούσω δεν μπορώ
......................
Γεια σας περβόλια γεια σας ρεματιές
Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές
Γεια σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί.

23/12/07 07:36  
Blogger tuco said...

ρε φιλαράκο, γράψε τίποτα και για μας τους ανεγκέφαλους. Μόνο τα Υ.Γ. καταλαβαίνω...

Υ.Γ. τα παραπάνω, μου τα υπαγόρευσε ο noesis. Όπως θα κατάλαβες, για καθαρά ορθογραφικούς λόγους...

23/12/07 16:47  
Blogger Αστάρτη said...

Και που'σαι...καλές γιορτές!
:)

25/12/07 15:32  
Blogger deadend mind said...

κι εγώ ομοιοπαθούσα με τον noesis λοιπόν ;)

φιλιά σουεράλ φίλε μου :)

26/12/07 14:51  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker