Tuesday, February 19, 2008

Χρωματιστές πτήσεις…

Χρονομπουκάλες μυρωδιάς διοχέτευσαν το φως σου. Κρυμμένη μέσα σε ματιές ανέμων, σκορπίζεις γύρω σου γητειές και μαγγανείες, χορεύοντας στου Ζέφυρου τα χέρια, αφ' υψηλού μαινόμενη με γέλια τρανταχτά, μαζεύεις μυρωδιές και χαμογέλια.
Χτίζονται ματογυάλια από γυαλάκια θρύψαλα χρωματιστά, τα μάτια σου να μη θωρούν τον κόσμο μονοπλεύρως. Αντί αυτού, όπου κι αν πέσει η ματιά σου, τα γκρίζα γίνονται πολύχρωμα και του καιρού και κόσμου η θλίψη, φοράει μάσκες και στολές και σερπαντίνες ξέγνοιαστα φυσάει να ξεδιπλώνονται με ένα φρρρρρρ, για μια στιγμή οι ανάσες σας να γίνονται ένα.
Θεότητες παιδόμορφες με μάτια όλο σοφία πάντα στο πλάι σου σε συντροφεύουν. Τα γέλια τους σε νανουρίζουν, οι λέξεις τους ξανά θα σ' αφυπνίσουν και ο κοινός τους παρανομαστής εσύ. Αστέρια τρεμοσβήνουν καθώς εσύ τα όνειρά σου πλάθεις, μες του μυαλού σου τους διαδρόμους τους περίπλοκους. Κανείς δε θα μπορούσε να σε βρει, αν μαγικά μια μέρα εκεί μέσα περπατούσες. Μονάχα εσύ μπορείς να προσανατολιστείς μέσα στις άπειρες τις διακλαδώσεις και τις κενώσεις τις ηλεκτρικές που κάθε σκέψη σου γεννάει εν αφθονία. Και των ματιών σου η ίριδα θα έκανε την ίδια τη θεά να σε ζηλέψει. Μα πως χωράνε τόσα χρώματα και μέρη, σε δύο κόρες ομματιών? Για ώρες ή και μέρες, ξέρω, θα μπόραγα να σε κοιτάω ευθύς μέσα στα μάτια και να τρέφομαι απ' την εικόνα. Χωρίς τροφή, νερό κι αέρα, μονάχα από το θέαμα των δυο σου των ματιών, θα επιβίωνα αβίαστα.
Ξέσπασε πάλι το κορμί σου στον αέρα. Μεταφέρσου. Σχημάτισε πορείες ουράνιες, να μας χαράξουν τη ζωή. Από εκεί ψηλά επόπτευε και που και που να επεμβαίνεις, ίσα να μην ξεχνάμε τη θεϊκή σου ύπαρξη... Με δύο χρώματα ή τρία, ζωή δε ζούμε. Το μυθικό σου το καλειδοσκόπιο χρειαζόμαστε να μας κοιτάς δια μέσω του να παίρνουμε μορφή ζωής.
Και όταν βρέχει βγαίνουμε στους δρόμους με τα χέρια ανοιχτά, τα βλέμματα στραμμένα στο νεφελώδη ουρανό με στόματα ανοιχτά, να κοινωνήσουμε την ύπαρξή σου. Να διαποτίσεις τα κορμιά μας και να μην πάει ούτε στάλα σου χαμένη. Να σε βοηθήσουμε ξανά να εξαχνωθείς και το ταξίδι σου να ξαναρχίσεις, παίρνοντας λίγη κι από τη δική μας την ουσία, εκεί ψηλά στον ουρανό που αλωνίζεις...


Θα σε ξανάβρω σε δρομάκι μυστικό, εκεί κάπου μέσα στο απέραντό σου δίκτυο από διαδρόμους... Μέχρι τότε...



ΥΓ. Δεν έχει υστερόγραφο αυτή τη φορά...
ΥΓ2. ... Μόλις αυτοαναιρέθηκα ε? :p
ΥΓ3. Μας χάλασε καθόλου η δουλειά μετά τα χιόνια? οέο?
ΥΓ4. Ελπίζω να είστε όλοι καλά... Σήμερα για κάποιο λόγο που δε μπορώ να συλλάβω... αγαπάω όλο τον κόσμο...
ΥΓ5. Εκτός από εσένα ρε!
ΥΓ6. (Το παραπάνω ήταν ψαρωτικό... :p)

11 Comments:

Blogger Loth said...

ΩΡΑΙΟ ΤΑΞΙΔΑΚΙ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ..ΒΕΒΑΙΑ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ..
ΠΑΩ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΩ ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΚΙ ΑΛΛΟ..
;P
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!

20/2/08 09:53  
Blogger noesis said...

Αμα ο ανθρωπος εχει εμπνευση οπου και να ειναι (π.χ. δουλεια) το δειχνει.Οχι οτι κρυβεται κι`ολας αλλα λεμε..Μεγες το καινουργιο Post!! :))

20/2/08 16:52  
Blogger deadend mind said...

πολύ τρυφερό, πολύ μου άρεσε..
φιλί.

20/2/08 17:14  
Blogger karyatida said...

χρωματιστές πτήσεις καβάλα σε καλειδοσκόπια τα post σου!

την ακούς κανονικά!

...αλκοόλ σου λένε μετά...!

φιλάρες καλό μου :)))

20/2/08 19:45  
Anonymous lifewhispers said...

η χρωματιστη μου πτηση ειναι αυριο το πρωι...και το ποστ αυτο ήταν οτι πρέπει λίγες ωρες πριν!!

μπορει να ναι και η πρωτη φορα που μιλαω τοσο μαζεμενα στο μπλογκ σου αλλα δεν μπορω, με συγκινησες!
:)
:)
φιλιααααα

20/2/08 20:16  
Blogger it is said...

loth... τι είδες πάλι μωρή? φιλάκια πολλά και καλημέρες :)


noesis... συνήθως στη δουλειά γράφω... για να μη σου πω σχεδόν πάντα :p ευχαριστώ... (για το μεγές... :p)


deadend... σαν εμένα ένα πράμα... τρυφερό ρομαντικό και φουλ αγαπησιάρικο :D φιλάκια παιδάκι :) Τα λέμε παρασκευή... ελπίζω υπό καλύτερες συνθήκες απ'ότι την προηγούμενη βδομάδα :p


karyatida... έχω το μωρό μου να με εμπνέει... ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια μικό μου :)


lifewhispers... καλό ταξίδι ρε συ :) Να περάσεις σούπερ... πολύ μου άρεσε το attitude ως προς το ταξίδι σου :) και σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια... (αν και δεν ξέρω γιατί σε συγκίνησε... χαίρομαι που σου έβγαλε συναίσθημα γιατί αυτός είναι και ο στόχος στην τελική)
Τα λέμε όταν γυρίσεις :)

21/2/08 07:57  
Blogger Loth said...

ΔΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ΠΟΥ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙΣ...ΟΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! ;P;P;P

21/2/08 08:14  
Blogger Crazy Chef said...

μμμμμ βρωμισαμε ψαριλα απο το ψαρωμα...
κι απο τη χαρα μας δεν φτιαξαμε χαρτη....

23/2/08 00:01  
Blogger tuco said...

τι έγινε ρε φίλε?
εξακολουθείς να τον αγαπάς τον κόσμο και σήμερα?

25/2/08 15:26  
Blogger ΔΣ said...

κριμα,κριμα τοση θάλασσα μεσα σου να τη γευονται οι αλιεις μαργαριταριών του κυβερνοχωρου σου..........μόνο.

26/2/08 23:19  
Blogger karyatida said...

δσ...respect!
συμφωνώ κι επαυξάνω!

It is...καλημέρες και φιλάκια :))))

28/2/08 09:28  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker